nefesimi kesen şiir... ile ilgiliyim diyenler

toplam 11 kişi bulundu. 13 adedi gösteriliyor.

nefesimi kesen şiir... hakkında

~55 ahkam var. 1 2 3 önceki sayfa »

Ölüyorum Tanrım
Bu da oldu işte
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum Tanrım
Ama, ayrıca aldığın
Şu hayat, fena değildir
Üstü kalsın.

aloneagain   5 gün önce        (0 puan)  |    
rapor et



Dudak Payı

Çay bardağında
Bırakılan dudak payı
Kadar bile
Uzak kalamam
Gözlerine

Yakın olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi
Köhne bir evin

Seni bir çivi
Gibi çaktım
Çünkü beynime
Ve toplayıp
Bütün kerpetenleri
Attım denize

Sunay Akın

cloverleaf   12 Ağustos 2008 17:25        (0 puan)  |    
rapor et



Gün kışı esmeden cefalı ozanlar
Maya çaldınız çıplağına dağların
Hazan mevsimi diyorlar;
Başağına acıların..

Gün kışı esmeden gül yüzlü ozanlar
İşe çağırıyor sözcükler sizi
Kardelense mevsim;
Boransa esen;
Ağartalım geceleri...

CoHaRenCe   08 Ağustos 2008 16:16        (1 puan)  |    
rapor et



terliklerimle gelsem sana aşkı şimdi bulmuş gibi

fthtzn   09 Temmuz 2008 14:20        (0 puan)  |    
rapor et



Bakıp kabuslara gidemeyişimizin nedenlerini arıyoruz
Evimiz eski bir fenerin kıyısı
mantık şehri istila etmiş çoktan
Kadın kurulamayan düşler misyoneri
Adam rüyada insomniak
Oyunlarla inançlarımızı sınıyoruz
Gülüp,durmuş zamanlara
Ebe oy birliği istiyor 99’dan sonra gelecek sayı için
Ahali şaşkın tanrının karışmayışına
Bir yerde yanlış var deyip bütün kelime parlamenterlerini- asıyor evcil orospular
Tutup yüzümden gögsümü öpüyorsun sonsuzluk kere- sıradan
Kadın tembel prenses
Adam küçük yeşil kurbağa
Diklenip ejderhaya bu fahişeyi kurtardığına yanıyor..
...

pitho   09 Temmuz 2008 14:18        (1 puan)  |    
rapor et



Felluce liyim Ben
Ayın Karanlık Yüzü
Eğer
Güneş Ülkesi
Kaf Dağına Yolculuk
Bahar Gelme Üstüme
Kırlangıcın Öyküsü
Ölmeyi Öğrendiğinde Yaşamayıda Öğrenmişsin Demektir
Son Şarkı
Bir Dost
Kimi Sevsem Ben
Çikolata
Acının Kanatları
Kafadan Koptum Be Sibop
İhtiyar Ve Ben
Aşkta Terörizm
Şehir Ve Kadın
Dikkat Sevgiliniz Bu Hafta Terkedebilir
Yeni Sabahların Çan Sesi
Hayat Güzeldir
Yalancı Bahar
Nergis
Özleme Dair
Kış Güneşi Altında
Şiirsiz Yaşamak
Ay Tutulurken Yolda
Dolunaya İnat
Gelecek Uzun Sürer
Siluet
Kaç Kopyayız Biz
Çıplak Gösteren Gözlük
Yarım Haziran
Bilyeler Ve Bıçaklar
Seçim
Ruhumuzun Köprüleri
Hayat Ve Ben
Yalnızlığa Alışmalı
Bahar Ve Ayrılık

Can Dündarın Sesinden ve Kaleminden...

Ixbalanque   29 Mayıs 2008 10:51        (1 puan)  |    
rapor et



HERŞEY SENDE GİZLİ

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...

CAN YÜCEL

MetaltaROCK   25 Nisan 2008 19:53        (2 puan)  |    
rapor et



http://edebiyat.sosyomat.com/etiket/kuyunun-dibindeki-kurba%C4%9Fa

Kunthar   10 Nisan 2008 00:21        (2 puan)  |    
rapor et



Dilim dolaşıyor hep adını andığımda.
Ama senin yüreğine bir söz bıraktım,
Yalnızca bir söz...
Bırak gözlerin yalan söylesin,
Bırak dudağında, sevgi olmasın.
Bırak cesaretim ellerini tutmasın,
Bırak, bir sabah
Yüreğin benim gözlerimde uyansın...
Uyansın ki;
Sonsuzluğuma kazıyayım adını.
Bırak, varlığın sevişmesin benimle.
Yokluğunun her kelimesinde,
Yüreğinle sevişir,
Ölüme senin gözlerini öperek giderim.
Son infazını boynuma geçir sevgili....
Kurşunları kelimelere ilmekleyip
Ölüm ol çık karşıma...

gurkan28   09 Nisan 2008 21:51        (2 puan)  |    
rapor et



VEDA

Elimde, sükutun nabzını dinle,
Dinle de gönlümü alıver gitsin!
Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle,
Yaşlı gözlerime dalıver gitsin!

Yürü, gölgen seni uğurlamakta,
Küçülüp küçülüp kaybol ırakta,
Yolu tam dönerken arkana bak da,
Köşede bir lahza kalıver gitsin!

Ümidim yılların seline düştü,
Saçının en titrek teline düştü,
Kuru bir yaprak gibi eline düştü,
İstersen rüzgâra salıver gitsin!

NFK

Teodora   05 Nisan 2008 22:42        (2 puan)  |    
rapor et



ilhami çicek,nilgün marmara,küçük iskender,slvyha plath....mutlaka bi yerde keser

xanaxxx   28 Mart 2008 21:08        (1 puan)  |    
rapor et



Aslımı sorarsan Avşar soyundan
Ayrı düştüm aşiretten beyimden
Pınarbaşı'ndan da beş yüz evinen
Çıkıp da cana kıyanlardanım

Çekerim çileyi böyl'olsun bugün
Alırım mı sandın şol Kozan Dağın
Biz bir kurt idik de Bozoklu köyün
Ürkütüp sürüsün yiyenlerdenim

Dadaloğlum der de böyle olmazdım
Gördüğüm günlerin birini görmezdim
Kavga kızışınca geri durmazdım
Meydanda kardaşa kıyanlardanım

Dadaloğlu

Burzum   24 Mart 2008 11:02        (1 puan)  |    
rapor et



Ayrılık ne biliyor musun?
Ne araya yolların girmesi,
ne kapanan kapılar,
ne yıldız kayması gecede,
ne ceplerde tren tarifesi,
ne de turna katarı gökte.

İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,
birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.
Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,
duvarlara dalıp dalıp gitmesi.
Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.
Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin.
Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun.
Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya.
İki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı,
hüznün arması ayrılık.

O küçük ölüm!

Usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

Ayrılık, o köpüklü öpüşlerin ardından gidip ağzını yıkadığında başlamıştı.
Ben bulutları gösterirken,
“bulmacanın beş harfli yemek sorusuna” yanıt aramanla halkalanmış,
“Aşkın şarabının ağzını açtım, yar yüzünden içti murt bende kaldı”
türküsü tenimde düğümlenirken, odadan çıkışınla yolunu tutmuş,
Dağlarda öldürülen çocukların fotoğraflarını bir kenara itip,
“bu eteğin üstüne bu bluz yakıştı mı? ”
diye sorduğunda varacağı yere varmıştı çoktan.

Şimdi anlıyor musun gidişinin neden ayrılık olmadığını,
bir yaprağın düşmesi kadar ancak, acısı ve ağırlığı olduğunu.
Bir toplama işleminin sonucunu yazmak gibi bir değer taşıdığını.
Boşluğa bir boşluk katmadığını, kar yağdırmadığını yaz ortasında....

Ne mi yapacağım bundan sonra?

Ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yolları tersinden yürüyeceğim önce.
Şiir yazmayacağım bir süre,
Fotoğraflarını güneşe koyacağım, bir an önce sararsınlar diye.
Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim.
Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim.
Falcı kadınlara inanmayacağım artık.
Trafik polislerine adres sormayacağım,
Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye....

Ne yapacağımı sanıyorsun ki?

Tenin tenime bu kadar sinmişken,
ömrüm azala azala önümden akarken,
gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken..
Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime,
bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım.

Şükrü Erbaş

ilesya   24 Mart 2008 09:16        (2 puan)  |    
rapor et



Yürümek;
yürümeyenleri
arkanda boş sokaklar gibi bırakarak,
havaları boydan boya yarıp ikiye
bir mavzer gözü gibi
karanlığın gözüne bakarak yürümek!..

Yürümek;
dost omuzbaşlarını
omuzlarının yanında duyup,
kelleni orta yere
yüreğini yumruklarının içine koyup yürümek!..

Yürümek;
yolunda pusuya yattıklarını,
arkadan çelme attıklarını bilerek yürümek...

Yürümek;
yürekten
gülerekten yürümek...

( NAZIM HİKMET / YÜRÜMEK )

gsem   20 Şubat 2008 01:39        (1 puan)  |    
rapor et



Aragon ' dan RAMAK KALMIŞTI

RAMAK KALMIŞTI

Ramak kalmıştı
Gelmesine ölümün
Bir an bile değil
Çıplak bir el
Belirdi birdenbire
Gelip tuttu elimi

Günlere haftalara
Yitik renklerini
Kimdi bu geri veren
İnsansal evrenin
O bitimsiz yazına
Gerçekliğini geri veren kimdi

Ben ki ne olduğunu
Bilmediğim bir öfkeyle
Boğulurdum sürekli
Hayatıma büyük bir açıkhava
Kolyesi takmak için
Yetti iki kol yetti

Küçücük bir hareketti
Uyurken bir okşayış
Ya da bir soluk
Yüzümde gezinen
Ya da bir çiy
Omuzuma yağmış

Alnıma geceleyin
Yaslanan bir alındı
İki iri gözdü açılmış
Ve bir anda evet bir anda
Tüm evrende ne varsa
Dönüştü bir buğday tarlasına

dlra   18 Şubat 2008 23:35        (1 puan)  |    
rapor et



FAHİŞE

incitirim korkusuyla
yıkarken
nasıl da usulca
gezdirirdi ellerini
teninde annen...

Sunay AKIN

photographErgin   07 Şubat 2008 10:51        (1 puan)  |    
rapor et



Oz BüYüCüSü nden incilere devam umarım begeniyorsunuzdur.......

hiç bilmedigim bi istanbul sabahından günaydın
içimde bugun hüzünleri var ayrılıkların
sanki bi yerde terkedilmiş cocugum cami avlusunda kendini arayan
seni düşündüm uykularıma mezar rüyalarım vardı
simdi uyan bu sabah günahları yakalayalım
bu sehri sev
sen oldugum yerdir mısralarım
bana yakın oldugun gülüşlerdir mutluluklar

şairdim ben bulmalıydım en derin mısarıyı sana uzanan
bir duvarda üçer beşer asıldıgımız
eksik sevmelerdik
yüklemlere saklardık kendimizi hep
bizi bir yere götüren günahlarımızdı oysa

sehre gün dogardı
bu sehri istanbul yapardın
ve bir istanbul sabahnda gün aydınlanırdı senle
ezilmiş cocuklarıydık bir kac acının
içimizde hep kayıp gidişler
hangi yöne dönsek yokuz
hangi bana baksak sıfır

simdi güneşlerin yüzünde asık hikayeler
kurumaz ihanetlerden geliyorum

oz buyucusu   03 Şubat 2008 08:58        (1 puan)  |    
rapor et



Mataramda Tuzlu Su

West Indies, Kızıl Elma, İtaki, Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
vahşetim
beni baygın meyvaların lezzetinden kopardı
kendime dünyada bir
acı kök tadı seçtim
yakın yerde soluklanacak gölge bana yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Başım açık, saçlarımı ikiye
ortadan ayırdım
kimin ülkesinden geçsem
şakaklarımda dövmeler beni ele verecek
cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim
korsanlardan kaptığım gürlek nara
işime yaramıyor
rençberlerin o rahat
ve oturmuş lehçesinden tiksinirim
boynumda
bana yargı yükleyenlerin
utançlarından yapılma mücevherler
sırtımda sağır kantarı gizli bilgilerin
mataramdaki suya tuz ekledim, azığım yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Bir hayatı, ısmarlama bir hayatı bırakıyorum
görenler üstünde iyi duruyor derdi her bakışta
askerken kantinden satın aldığım cep aynası
bazı geceler çıkarken
uçarı bir gülümseyişle takındığım muşta
gibi lükslerim de burda kalacak
siparişi yargıcılar tarafından verilmiş
bu hayattan ne koku, ne yankı, ne de boya
taşımamı yasaklayan belgeyi imzaladım
burada bitti artık işim, ocağım yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim

om mania padme hume   31 Ocak 2008 18:53        (1 puan)  |    
rapor et



Bir Hüzün Mevsiminden Çıkarken Kalbim

Ayrılıkların puslu aynasındadır
bekleyişlerin solgun yüzü
Bekleyişler ki demlenişidir sabrın
damıtır sessizliği ve üzüncü
damıtır gurbetin kavruk memesinden
ve emzirir
hasretin yanık yüzlü çoçuğunu

Sen ey sabrın ve üzüncün dervişi
başını zamanın göğsüne koy
ve dinle yalnızlığın iç çekişlerini
Yalnızlıklar ki suskun bir akşam üstüdür
usulca örtülecektir gecenin sessiz tülünü
ve düşecektir ince bir rüzgarla
hüznün harmaniyesi

Ey yenilgilerin bezgin kuşu
suskunun sarı sıcağındasın bunca zaman
bataklıklardan sızan sinsi ve pis
bir kokudur içinde tortulaşan kuşku
Ve bulutsu bir ağırlığın yüküdür
gittikçe ağırlaşan
gittikçe yüreğini zonklatan

Sen ki şafağın göğü müsün
imbikle göğsünde göğün sütünü
ve emzir sönmekte olan yıldızları
sonra başını solgun bir demet gibi hasretin kuru dallarına koy
dinle köpüklü kıyıların çağlayanını
imbatın serin elidir yüzünü okşayan

Güneşi kopar dalından ellerine al
ve durmadan canını yakan sözü
bitir şiirin kalbine
akıt artık umudun billur ırmağını
kavruk çölüne yüzümün
ve bir sevda gibi yanaş
hayatın kıyılarına

Yoksa ey kalbim
tel bile olamazsın şiirin sazına Ahmet Telli

om mania padme hume   31 Ocak 2008 18:50        (3 puan)  |    
rapor et



KAYBOLA
Sana her zaman söylüyorum senin yüzünde gülmek var
Bakınca bir yaşama ordusu çıkıyor aydınlığa
Bir çiçek geliyorsun yer altı çevresinden
Bir kartal gidiyorsun çıplağın ayaklarla
Şimdi bir pembeyi kovuşturuyor
Omzundan yukarıya üç polis
Deli ediyor onları saçlarında
Bir karanfil çok
Bir karanfil azala.

En saklı yerlerinden en güzelliğin çıkıyor
Ansızın doğan hayvanlar gibi güzel
Bakınca bir şiir canlıyorum dünyaya
Yapılan bir şeydir şiir, yuvarlak, kırmızı, geniş
En genişi en kırmızısı o ezilmişler katında
Şimdi bir gizliyi kovuşturuyor
Gözlerinden içeriye üç polis
Deli ediyor onları mısralarımda
Bir karanfil az
Bir karanfil çoğala çoğala.

Bilmem mi ellerin vardır, umuttan yuvarlar çizerler
Bakılan bir şeydir el, boşluğu dengede tutan
Bir uzantıdır işte umutla insan arası
Bir yönüdür ne belli, görmekle anlaşılan
Geceden gün yapılan o sevişme yakınlığında
Şimdi bir sevdayı izliyor
Uluslararası üç polis
Deli ediyor onları sonsuzda
Çok isimli bir çay
Çok yuvarlak bir masa.

Sanki bir tarih içindeyiz, günaydın minyatürler!
Üç köle uzanık bir dünyayı imzalayaraktan
Ansızın dört köşe, ansızın ehram
En duymalı yerlerinde bir sessizlik
Güneşin çok parladığı bir arka
Başları dünyadan dışarıya sarkıyor
Bozgunda çiçekler örneği duyulmaz bağırtılarla
Şimdi bir tarih sürdürüyor
Şimdi bir tarih sürdürüyor
Yüzünun gizlerinde üç polis
Deli ediyor onları Mısır’da
Bir insan az
Bir insan inana.
Duymakla atların çıngıraklarından duyduğunu
Bir ateş akımını dağda
En korkulu çağ bu, onu altımızdaki şehirlerden çıkarıyoruz
Küflü ev süsleri, geyik durmalı bir hayvan
Bizi bakmaya zorluyorlar ayrıca
Şimdi bir aydınlığı durduruyor
Beyazlar giyinmiş üç polis
Deli ediyor onları boşlukta
Bir pencere az
Bir pencere kaybola kaybola.

EDİP CANSEVER

estamos muchos bien   31 Ocak 2008 16:06        (2 puan)  |    
rapor et